บทที่ 185 กรงที่สร้างขึ้นมาเพื่อฉันโดยเฉพาะ

แสงอาทิตย์เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า ทิ้งรัศมีสีส้มอมชมพูอ่อนๆ ไว้ให้โลกได้ชื่นชมในยามเช้าตรู่

ทิพย์พารักษ์ยืนแน่นิ่งอยู่กับที่ ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะก้าวเดินเข้าไป หรือควรจะหันหลังหนีจากทุกสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

ภาพนี้เธอเคยฝันถึงมานับครั้งไม่ถ้วน จนแทบจะกลายเป็นความหมกมุ่นที่ฝังรากลึกในใจ

แต่ความรู้สึกโหยห...